Μία από τις πιο γραφικές κωμοπόλεις της Ελλάδας είναι και αυτή του Γυθείου. “Γύθειο”= “Γη των Θεών” σύμφωνα με τον Παυσανία και η ετυμολογική αυτή πρόταση μοιάζει πραγματική όταν επισκεφθεί κάποιος το λιμάνι των 5000 κατοίκων. Το Γύθειο είναι χτισμένο αμφιθεατρικά στο βουνό “Λαρύσιο” ή “Ακούμαρος” στην καθομιλουμένη, και δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από την ομορφιά ενός παραδοσιακού νησιώτικου οικισμού παρόλο που βρίσκεται στην Πελοπόννησο. Απέχει από την Αθήνα 264 χιλιόμετρα.
Στο πέρας της παραλιακής οδού βρίσκεται ένα νησάκι, ακρωτήρι καλύτερα αφού ενώνεται με την στεριά μέσω ενός στενού διαδρόμου …

Περνώντας την κεντρική πύλη του κάστρου περνάτε ταυτόχρονα και σε έναν άλλο κόσμο. Ένα άλλο κόσμο που σας φέρνει πίσω αναμνήσεις από το παρελθόν που δεν έχετε ζήσει ποτέ: Στενά δαιδαλώδη σοκάκια περιτριγυρισμένα από καλοδιατηρημένα κτίσματα Ενετικής αρχιτεκτονικής που φιλοξενούν μαγαζάκια με τουριστικά είδη,

Όσοι ξέρουν, στο άκουσμα της λέξης “Ελαφόνησος” το μυαλό τους ταξιδεύει αυτόματα σε έναν τόπο με ίσως τις δύο καλύτερες παραλίες της Ελλάδας, της δίδυμες παραλίες του Σίμου: Φράγκος και Σαρακήνικο. Η Ελαφόνησος είναι ένα μικρό νησί το οποίο ανήκει διοικητικά στον νομό Λακωνίας και απέχει ελάχιστα, μόλις 550μ. (10 λεπτά με το μίνι φέρι) από την Πούντα, το μικρό λιμάνι στην στεριανή πλευρά. Το μοναδικό χωριό της Ελαφονήσου, αν και δεν θα σας φανεί ιδιαίτερα ενδιαφέρον για την αρχιτεκτονική του, έχει όλα τα απαραίτητα που χρειάζεται κάποιος για να καλύψει τις τουριστικές του ανάγκες: Ενοικιαζόμενα δωμάτια, ξενοδοχεία, ταβέρνες, cafe, bar

Η τρελή ιδέα της γέφυρας που ενώνει την Πελοπόννησο με την Στερεά Ελλάδα ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αιώνα ότα ο Χαρίλαος Τρικούπης, πολιτικός από το Μεσολόγγι που διετέλεσε επί μακρόν πρωθυπουργός εκείνης της περιόδου, κουράστηκε να περιμένει το φέρι μποτ για να πηγαινοέρχεται από την Αθήνα στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Πολλοί πολιτικοί αντίπαλοι του σκέφτηκαν χαιρέκακα ότι αυτό που ανέφερε ο Χαρίλαος Τρικούπης ήταν ένα ακόμη «Θα» που ποτέ δεν θα γινόταν πράξη. Τα χρόνια περάσαν, ο Τρικούπης αποσύρθηκε, αλλά το έργο της γεφύρωσης του χάσματος ήταν ακόμα τεχνικά ανέφικτο.